Posts Tagged ‘ محسن سازگارا ’

هدف فعلی جنبش سبز چیست ؟

همه ايرانياني که خودشان را براي هجدهم تير آماده کرده اند نشانه هاي ترس حکومت اسلامي را ميبينند.
سرويس پيامک دوباره قطع شد.
فردا و پس فردا(فکر کنم)تعطيل اعلام شد.
و رئيس راهنمايي و رانندگي به مردم توصيه کرده به مناطق خوش آب و هوا سفر کنن.

الان داشتم حرفهاي يکشنبه(14تير)  محسن سازگارا رو گوش ميکردم.
ابتداي بحث ايشون عنوان کردن که هدف از جنبش رياست جمهوري ميرحسين موسوي و پايين کشيدن کودتاچيان و مجازات اونهاست و هر حرفي غير از اين باعث تفرقه افکني بين مردم ميشه
اين حرف من رو وادار کرد که واکنش نشون بدم و حرف دلم رو بزنم و نظر شخصيم رو بگم.
اين روزها هر کجا که بريد اين سوال اساسي مطرح ميشه که هدف ما از اين جنبش چي هست و مردم چه چيزي ميخوان.
راجع به اين سوال اساسي بعد از هجدهم تير کاملن بحث خواهيم کرد.
متاسفانه و متاسفانه آقاي سازگارا که رسانه اي براي خودشون ترتيب داده اند و مردم را در اين وانفسا ياري ميکنن با اين حرف ضربه بزرگي به نهضت وارد کردند.
و خودشان باعث تفرقه بين مردم شدند.
وقتي ما ميگوييم يک شخص بدون هيچ انتخاباتي رئيس جمهور شود، جمهوري زير سوال ميرود و ميتوان نام آن را کودتا هم گذاشت.
فکر کنم همين الان که دارم اين مقاله رو مينويسم صدا و سيما داره تيکه فيلمهاي محسن سازگارا رو در مياره و يک برنامه به نام کودتاي مخملين درست ميکنه.
آقاي سازگارا شما با استناد به کدوم انتخابات و سرشماري فهميديد که آقاي ميرحسين موسوي پيروز انتخابات بوده اون هم دور اول و بدون چون و چرا.
و حالا ما بايد حقش ايشون رو بهشون پس بديم.
اين حرف شما توهين به مهدي کروبي و محسن رضايي و ميليونها راي دهنده به اين دو کانديداي انتخابات است.
نهضت سبزي که ما امروز شاهد آن هستيم از تمام کساني تشکيل شده که در اين انتخابات رايشان به حساب نيامده.
پس هدفي که اين نهضت فعلن بايد دنبال کند فشار برای ابطال انتخابات و برگزاري يک انتخابات سالم است.

اعتصاب به بهانه اعتکاف 15 ، 16 و 17 تیر

یکی از راههای مهم مبارزه اعتصاب کارگران و کارمندان کشور ِ
پیشنهاداتی در این رابطه داده شده و محسن سازگارا پس از بررسی ِ این پیشنهادات نظرش رو اینطور داده:

اما برگردیم به اعتصاب. نقطهٔ کلیدی که دوشنبه، سه‌شنبه، چهارشنبهٔ آینده برای اعتصاب عمومی در نظر گرفته شده. دوشنبه، خودش تولد حضرت علی هست و تعطیله. بنابراین به تعطیلی کمک می‌کنه. اما سه‌شنبه و چهارشنبه، بسیار بسیار واجبه که همه بهش بپیوندند. اصولاً کودتا و کودتاچی‌ها وقتی دستشون بالا می‌ره و تسلیم می‌شن که در کشور اعتصاب بشه و فلج بکنه؛ اعتصابات وقتی به کارخانجات برسه، به تولید کشور برسه، نقطهٔ پایانی نزدیک می‌شه. به نظر من این تمرین سه روزهٔ اعتصاب، هوشیاری رهبری جنبش رو هم نشون می‌ده که حادثه‌ای رو انتخاب کرده مثل اعتکاف و این رو وصل کرده به اعتصاب. در واقع به قول معروف یک آکسیون باخت-باخت جلوی پای حکومت گذاشته؛ چون حکومت اگر اعتکاف رو پس بگیره باخته، یک کار خلاف دین کرده، مشتش وا می‌شه و اگر اعتکاف رو رها کنه، باید تن به اعتصاب بده بازهم باخته. نشون می‌ده رهبری جنبش بسیار عاقلانه کار می‌کنه و مناسبت‌ها رو خیلی به‌موقع و درست انتخاب می‌کنه. ضمناً برای اونهایی هم که اعتقادات دینی دارند، فضای خوبی هست که با دعا و نیایش به جنبش کمک بکنند.

دوستانی که شبنامه پخش میکنند در مورد اعتصاب عمومی روزهای 15 ، 16 و 17 تیر خبررسانی کنند.

همرزمانی که اعتقادات سخت مذهبی ندارند یا اصلن اعتقادی به مذهب ندارند میتوانند در خانه بمانند و در محل کار حاضر نشوند.

در سایت بالاترین خواندم که برنامه ای برای اعتکاف در بهشت زهرا ترتیب داده شود و مردم در آنجا اعتکاف و اعتصاب کنند.

لینکهای مهم

50 نکته اساسی مبارزه بدون خشونت

مسئولیت شخصی در دوران دیکتاتوری

وب سایت  محسن سازگارا

محسن سازگارا – تظاهرات بلیتز دمانستریشن

درآرژانتین وقتی در ۱۹۷۶ کودتای نظامی شد و بسیار کودتای خشنی بود، دانشجوها اومدند نوعی تظاهرات به وجود آوردند که بهش می‌گن بلیتز دمانستریشن (Blitz Demonstration). بلیتز یعنی برق‌آسا، فوری. در شطرنج هم بازی‌هایی که طرفین سه تا پنج دقیقه بیشتر وقت ندارند، بهش بازی‌های بلیتز می‌گن. این تظاهرات برق‌آسا یا بلیتز به این نحو هست: (اون موقع اگر دانشجوها رو حکومت کودتای ژنرال‌ها برای تظاهرات می‌گرفت، تیربارون می‌کردند) کاری که دانشجوها کردند، این بود که دسته‌های چهل-پنجاه نفری می‌شدند (شاید اون موقع بیشتر از دوهزارتا نبودند و مدتی که این تظاهرات رو ادامه دادند مردم بهشون پیوستند که اون تظاهرات بزرگ غذا و خوراک در سراسر آرژانتین شد که ژنرال‌ها رو کشید پایین) ولی در اون مرحله‌ای که می‌خواستند حضور خودشون رو اعلام بکنند، در دسته‌های چهل پنجاه نفری، تظاهرات واقعاً پنج دقیقه طول می‌کشید. بخصوص در جاهای عمومی که حمل و نقل هستش، مثل ایستگاه‌های مترو، مثل ایستگاه‌های اتوبوس، مثل دهنهٔ بازار، مثل شهرداری‌ها، اداراتی که مردم هستند و جمعیت رفت و آمد داره. بهترین‌جا جای عمومیه. (درمورد مترو، حکومت آرژانتینی‌ها یکدوره‌ای ناچار شده بود حتی مترو رو تعطیل بکنه و خودش اینطوری کار رو مختل می‌کرد) ولی باید ظرف پنج دقیقه بچه‌ها جمع بشند. حتماً حتماً از شعارهاشون و فعالیتشون عکس و فیلم بگیرند و اون‌رو منعکس بکنند، بفرستند برای این‌که متقابلاً برگرده به مردم و روحیه خلق بکنه، شعارهای محوریشون رو همونجا ظرف پنج دقیقه بگن، مثل «نترسین نترسین ما همه با هم هستیم» یا «رأی مارو پس بدین» یا «دولت جنایت می‌کند، رهبر حمایت می‌کند» یا «یا حسین میرحسین» یا «مرگ بر دیکتاتور». به نظر من این چهار-پنج تا شعار، شاید از بین همهٔ شعارهایی که تکرار شده، مناسب‌تر باشه ولی هر شعاری رو که خودشون انتخاب می‌کنند، ظرف پنج دقیقه باید این شعار رو بدند و متفرق شند. باید در جاهای مختلف باشه؛ یعنی در یک روز میشه در صد نقطهٔ تهران، همین‌طور هم در شهرستان‌ها، تظاهرات برق‌آسا گذاشت و به این ترتیب نیروهای کودتاچی رو هم دچار سردرگمی و فرسایش و جابجا شدن می‌کنند و بعد هم با قراری که گذاشتند متفرق بشند.
الان بچه‌های مختلف به من خبر دادند که کمیته‌های شعار نویسی درست کردند و شعار می‌نویسند. همینطور هم باید کمیته‌های تظاهرات برق‌آسا باشه که اینکار رو بکنند. کاری هم که مردم در پشتیبانی از جوان‌هاشون می‌تونند بکنند، این است که به محض این‌که جوان‌ها این تظاهرات پنج دقیقه‌ای‌شون رو برگزار کردند، با هورا کشیدن یا دست زدن (هرکدوم که کمتر خطر داره یا هردو)، اون جوان‌ها رو دلگرم کنند و به محض این هم که سر و کلهٔ مأمورها پیدا شد که دنبالشون بکنند و تعقیبشون بکنند، با یک هوی ساده، زیر لبی حتی با دهن‌های بسته، با یک هومی کشیدن، نارضایتی خودشون رو باید ابراز بکنند و درواقع اعصاب اون‌ها رو خورد بکنند و فرسایششون بدند.